Welkom op de website van St.-Carolus Borromeus

 

VAN ASWOENSDAG TOT PASEN - VASTENTIJD

Even stil staan bij de vasten. Dat is eigenlijk een heel ouderwets woord. Velen kennen dat woord alleen in een negatieve betekenis. Vasten is voor hen niet mogen snoepen, geen frisdrank kiezen, minder of niet roken… En dat wil men niet. Wat is het nut ervan?.

Vasten is veel meer dan dingen niet mogen doen. Vasten betekent op de eerste plaats de woestijn ingaan. Niet letterlijk natuurlijk, maar figuurlijk. Het is je losmaken van wat je anders bezig houdt. Dat wegtrekken van wat je normaal doet, is niet zo vreemd. Veel mensen kiezen dat bewust. Dan gaan ze op vakantie. Ze nemen een andere levenshouding aan. Er zijn er zelfs die op trektocht gaan, met de fiets of te voet. Een echte pelgrimage. Als ze vertellen waarom ze dit doen, dan op de allereerste plaats om de sportieve of ontspannende gebeurtenis. Maar ze zeggen er ook altijd bij dat het hen echt deugd heeft  gedaan. Iemand zei: “Hoe langer je op trektocht bent, hoe meer je over jezelf begint na te denken.”

Over jezelf nadenken gedurende een lange periode is figuurlijk de woestijn intrekken. Hierover gaat onderstaand verhaal ::

Hij is de woestijn ingegaan, vertelde men. Hij was die avond niet meer in de stad. Vreemde man... wat bezielt hem toch?

Hij was anders niet contrair. 's Avonds aan de poort, waar alle mensen samen-komen, kon hij urenlang vertellen. Boeiend om van die man te horen! En nu gaat hij op zijn eentje de woestijn in. Wat bezielt hem toch?
Hij kon zo smakelijk eten en drinken, en gulzig zijn tanden zetten in het zachte vlees van de watermeloen, zodat het sap over zijn baard droop. En nu gaat hij zich voeden met een verdwaalde sprinkhaan, nu gaat hij dorst lijden. Vreemde man... wat bezielt hem toch?
Hij heeft de woestijn opgezocht en haar stilte beluisterd met zijn hart. Toen wist hij wie hem bezielde. En is hij teruggekeerd naar de wereld van de mensen. Hij wist wat het echte voedsel was. Hij sprak vanaf dan andere woorden, elke avond, aan de stadspoort. Maar niet iedereen had oor naar zijn verhaal. Sommigen vonden het boeiend en wilden ook wel eens halt houden in hun leven, anderen vonden het maar een hoopje zever.

Nu roept hij ons op, om met hem weer de woestijn in te gaan.
De woestijn kan hard, maar deugddoend zijn. De woestijn vanwaar men terugkeert met een andere kijk op de wereld van mensen. In de woestijn zijn we ook altijd alleen, het is een persoonlijke tocht, maar we ontdekken dat er nog andere mensen zijn naast je en ver van je af. Dan zullen we misschien ontdekken waartoe het eten dient: niet om op te slokken of weg te werpen, maar om het te delen in honderdduizend stukken, voor elk mens wat.  Dan zullen we misschien ontdekken wat onze echte noden zijn, niet de laatste snufjes, noch de laatste mode, maar wat echt belangrijk is om voor te leven. Wil je mee de woestijn in? Wil je je openstellen voor de woestijn van die man?

In een woestijn liggen er veel stenen tussen de grote zandvlakte. Deze stenen willen ons wat vertellen. : ze kunnen herkenningspunten zijn want in een woestijn zijn er weinig dingen om zich te oriënteren. En tekens maken in het zand helpt niet. Stenen waaien niet weg. Stenen blijven altijd liggen. Voor deze vastentijd kozen we er drie uit. Drie merktekens in de woestijn: soberheid, solidariteit en stilte.

 SOBERHEID

Wat is dat: soberheid? Je kan het vergelijken met een boom. Als de boom kaal is, dan schijnt de zon erdoorheen. Als de boom bladeren heeft, dan zie je de zon niet. Zo is het ook met vasten. Als je een tijdlang sober leeft, ga je scherper zien. Dan zie je wat echt belangrijk is in het leven. Maar sober leven hoeft daarom nog niet somber te zijn!

Christenen vasten een periode van veertig dagen voor Pasen.Sommigen zien af van doodgewone dingen. Het zou kunnen zijn dat ze dan minder of niet roken. Het zou kunnen dat ze dan geen alcohol gebruiken of wat minder televisie kijken. Daarmee willen ze de bladeren van hun levensboom wat afslanken om beter en scherper te zien, om te voelen wat het betekent om arm te zijn, of ziek. Of dan geven ze hun tijd aan een ander. Eens een bezoekje aan hun grootouders, zonder daarvoor wat extra zakgeld te moeten hebben. Eens niet opkomen voor eigen belangen, maar aandacht voor wat de andere bezig houdt.
Niet alle christenen vasten. De meesten zien daar wel tegenop. Degenen die het wel doen, hebben het gevoel iets meer te begrijpen van het lijden van Jezus. En kijken naar het lijden van Jezus is tegelijkertijd omzien naar het lijden van de mensen rondom jou, dichtbij of veraf.

Die Jezus, tja, voor Hem doen ze het. In zijn voetspoor trekken ze de woestijn in. Ze houden halt op de stenen. En daar doen ze zoals Hij deed. Op de eerste steen: vasten. Dus sober en solidair.

  1. SOLIDAIRITEIT

 

Solidairiteit. Ja daar draait het eigenlijk wel een beetje om.vandaar dat er elk jaar ook een campagne van Broederlijk Delen in de vasten loopt.

Delen is jezelf informeren en weten waarover het gaat. Delen is bereid zijn om die krachtige scheut niet te breken of te laten uitdrogen, maar voluit te laten groeien. Dat kan je door bijvoorbeeld deel te nemen aan een sober maal. En ook hier: sober, maar niet somber. Geen tekort aan voedsel. We kiezen wel voor een minder rijk gedekte tafel. Om te weten wat dat betekent. Want elke dag zijn er mensen die niet zo uitgebreid tafelen..

Dat was de tweede steen: solidariteit.

Er ligt ook nog een derde steen in de woestijn. Het is een steen gevuld met stilte…

 STILTE

 Mensen van onze eeuw zijn de stilte kwijtgeraakt. Van de vroege ochtend, als de wekker afloopt, tot de late avond leven we in lawaai. De radio is niet meer weg te denken. MP3-spelers garanderen ons urenlang muziek. Sommigen kunnen niet meer zonder leven. Voortdurend zit een tapje in hun oor. Het brengt hen als het ware in een roes. Nooit meer is het echt stil.

Voor sommige mensen werd het teveel. Niet verwonderlijk dat men op het idee kwam om het lawaai te meten. Vakmensen hebben berekend hoeveel decibels het menselijk zenuwstelsel nog precies kan verdragen. Er kwamen wetten om het nachtlawaai in te perken, om van grasmachientjes op een zondagmiddag te verhinderen…

Plots herontdekte men de waarde van stilte.

Soms wordt de stilte heel plechtig ingevoerd: een minuut stilte voor de slachtoffers van een ramp… 

Soms voel je de stilte als vanzelf opkomen: je wordt beroerd, ontroerd… je voelt je kwetsbaar… je staat er sprakeloos bij.

 Er zijn mensen die de stilte echt zoeken. Sommigen gaan dan naar een kerk. Ze lopen er op een weekdag gewoon eens binnen. Op hun vakantie zijn er heel veel mensen die eens een kerkje bezoeken. Ze genieten van de stilte in dat oude gebouw. Anderen vinden de stilte op hun kamer. Neen, dan draaien ze geen muziek. Gewoon stil houden. Soms houden ze het niet lang vol. Stilte kan soms snijden. Soms genieten ze er mateloos van.

Stef Bos zingt dat. Omdat hij die stilte ervaren heeft. En vooral hoe deugdzaam ze was.

   STILTE (Stef Bos)

Niets is sterker, dan de stilte,

Niets heeft zoveel kracht
Als het zwijgen van de nacht.
Niets is sterker, dan de stilte,
Niets is sterker dan het woord,
Dat niemand hoort.

Er is vandaag weer zoveel gezegd,
Zoveel mensen op de wereld
hebben zoveel uitgelegd,
Gekanker op een ander
door die beterweters,
Maar die beterweters
zouden beter moeten weten
En vergeten wat ze weten
want...

Neem een voorschot op de dood,
Voel de stilte om je heen
Wie de zwijgzaamheid verdragen kan,
Voelt zich nooit alleen
Kom hier bij me, hou me vast,
En vraag niet wat ik voel,
Woorden zeggen vaak te veel,
Wat ik niet bedoel.

Als je de stilte laat spreken… dan hoor je als het ware een stem in jezelf. Die stem vertelt je over jezelf, hoe jij je voelt, hoe jij bepaalde problemen kunt oplossen. Stil worden laat je nadenken over wie je bent en wat je wilt.

De diepe stem in zichzelf noemen sommigen God. Hij brengt hen tot andere inzichten. Hij maakt  van hen andere mensen. Dat bedoelen ze als ze over bidden spreken.

Daarom houden sommigen van de stilte. Dan zijn ze dichtbij God.

Een mooie, zinvolle vastentijd gewenst

 

Beste bezoeke

Van harte welkom.  

 

Openingsuren : van maandag tot en met zaterdag 10u-12u30 en van 14u - 17u
                              kantmuseum : woensdag van 10u - 12u en  14u - 16 u
Erediensten     : zon- en feestdagen 11u30 (Artiestenmis ) en 17 u

 

Cher visiteur.

 Bienvenue.

Heures d'ouvertures : lundi-samedi : 10h - 12h30 et 14h - 17h

                                        musée de dentelle : mercredi : 10h - 12 h et 14 h - 16 h
Messes : dimanche et jours de fêtes : 11h30(Messe des artistes) et 17 h 

 

Dear visitor

 Welcome.

Visiting hours : monday-saterday : 10 h - 12h30 - 14h (2 pm) - 17 h (5 pm)
                             Lace museum : wednesday : 10 - 12 and 14  (2 pm) - 16 (4 pm) 
Celebration of the Eucharist : sunday and feast days : 11h30 (Artists Mass) and 17 h (5 pm) 

 

Liebe besucher.

 Herzlich willkommen.

Besuchszeiten : Montag - Samstag : 10 - 12.30 Uhr  14 - 17 Uhr
                              Seitenmuseum : Mittwoch : 10 - 12 und 14 - 16 Uhr
Gottesdienste : Sonn- und Feiertage : 11.30 Uhr (Musikmesse) und 17 Uhr

 

Querido visitante

 Bienvenido 

Horas de visita : Lunes - sabado : 10 - 12.30 h y 14 - 14 h.
                              museo de encajes : miercoles : 10-12 h y 14 - 16 h

Misas : domingos y dias ferias : 11h30 (Misas de los artistas) y 17 h

 

Caro visitatore

Benvenuto..

Entrata per visita : lun-sab : ore : 10-12.30     14 - 17
                                  museo dei merletti : solo mercoli : ore 10-12 , 14 - 16
Sante Messe : dom E. festivi : ore : 11.30 (messa degli Artisti) ,   17

 



Volgende pagina: Parochie : algemene info